Dr hab. Anna Bitner-Wróblewskakierownik projektuKustosz dyplomowany w Państwowym Muzeum Archeologicznym, kierownik Działu Archeologii Bałtów PMA. Zajmuje się dziejami ludów bałtyjskich w okresie wpływów rzymskim i wędrówek ludów, a także ich kontaktami ze Skandynawią i ziemiami fińskimi oraz z kulturą wielbarską i przeworską. Zaangażowana w studia nad źródłami archiwalnymi do archeologii Bałtów i rekonstrukcję dziedzictwa archeologicznego dawnych Prus Wschodnich (od 2008 r. w ramach Projektu Ostbalticum). Prowadziła badania wykopaliskowe i powierzchniowe na Mazurach i Suwalszczyźnie. Wraz z prof. J. Okuliczem Kozarynem zainicjowała tzw. Projekt Szurpiły, mający na celu opracowanie wyników dawnych i nowych badań jednego z najważniejszych centrów osadniczych Jaćwieży.
Dr Marcin Engelgłówny wykonawcaKustosz w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie. W latach 2006-2007 kierownik badań archeologicznych na terenie zespołu osadniczego w Szurpiłach. Od 1998 r. prowadzi prace badawcze nad jaćwieskimi ośrodkami grodowymi na Mazurach Wschodnich. W 2013 r. obronił pracę doktorską pt. Systemy wczesnośredniowiecznego osadnictwa jaćwieskiego w świetle badań ośrodków w Szurpiłach i Konikowie. W projekcie odpowiedzialny za badania osadnicze i merytoryczne opracowanie materiałów wczesnośredniowiecznych. Zainteresowania: Wczesnośredniowieczna Jaćwież – systemy osadnicze i obronne. Archeologia i źródła pisane dotyczące basenu Bałtyku w okresie wikińskim.
Cezary SobczakGłówny wykonawcaAdiunkt w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie. W latach 2008-2012 kierownik badań archeologicznych na terenie zespołu osadniczego w Szurpiłach. Inicjator i główny wykonawca projektów lotniczego skanowania LIDAR obszaru historycznej Jaćwieży. W projekcie odpowiedzialny za użycie metod nieinwazyjnego rozpoznania stanowisk i ich weryfikację metodami archeologicznymi. Zainteresowania: Analiza krajobrazu archeologicznego ze szczególnym uwzględnieniem pradziejowych i wczesnośredniowiecznych systemów obronnych plemion bałtyjskich.
Dr Wojciech BorkowskiorganizatorZoastępca dyrektora Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie. Odpowiedzialny za realizację Projektu ze strony dyrekcji PMA.
Grażyna IwanowskaKonsultantStarszy kustosz w Dziale Archeologii Bałtów Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie. W ramach Projektu odpowiedzialna za realizacje wystawy. Zajmuje się problematyką wczesnośredniowiecznej Jaćwieży. Prowadziła badania wykopaliskowe na grodzisku w Jeglińcu, gm. Szypliszki. Autorka i współautorka kilku wystaw o tematyce bałtyjskiej, m.in. „Jaćwież i Litwa w starożytności w czesnym średniowieczu”, „Prusowie. Dzieje i kultura ludu bałtyjskiego”
Piotr IwanickikonsultantPracuje w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie, na stanowisku kustosza. Zajmuje się okresem wpływów rzymskich w Polsce północno-wschodniej (Mazury i Suwalszczyzna). Od kilku lat prowadzi prace wykopaliskowe na cmentarzyskach kultury bogaczewskiej oraz osadach kultury sudowskiej i kultury kurhanów zachodniobałtyjskich. W projekcie odpowiedzialny za konsultacje merytoryczne dotyczące materiałów datowanych na okres wpływów rzymskich.
Zespół
Stowarzyszenie Starożytników jest pozarządową organizacją pożytku publicznego założoną w 2002 roku przez grono zapaleńców – miłośników archeologii i historii, którzy uważają, że zgodnie z sentencją Cycerona Historia magistra vitae est (czyli „Historia jest nauczycielką życia”). Uważają, że tajemnice historii należy odkryć, zrozumieć i upowszechnić, a przede wszystkim wyciągnąć wnioski z przeszłości i stosować je w teraźniejszości. Jednym z narzędzi do realizacji tego celu jest archeologia.
Badania archeologiczne
Stowarzyszenie prowadzi badania archeologiczne zarówno nieinwazyjne jak i wykopaliskowe posługując się nowoczesnymi technikami badawczymi i dokumentacyjnymi, tak, aby pozyskać i usystematyzować możliwie dużą ilość informacji pozwalających na odtworzenie życia ludzi z dawnych epok. W kręgu zainteresowań badawczych Stowarzyszenia pozostają stanowiska archeologiczne od epoki kamienia po czasy nowożytne. Wśród nich znalazła się m.in. wielokulturowa osada reprezentująca osadnictwo od epoki neolitu, poprzez epokę brązu (kultura łużycka), po epokę wpływów rzymskich (kultura przeworska) w Jagodnem, pow. radomski, pozostałości archeologiczno- architektoniczne XVIII – XIX – wiecznej Warszawy, w tym teren należący do kamienicy Raczyńskich przy Pl. Małachowskiego 2, Koszar Gwardii Pieszej Koronnej i zabudowań Konwiktu Pijarów na terenie Cytadeli Warszawskiej, oraz XVI – XVIII Gdańska, Starachowic czy Pułtuska, a także wiele, wiele innych.
Stowarzyszenie realizuje także projekty badawcze w ramach Programów Operacyjnych Ministra Kultury („Ochrona zabytków archeologicznych”). W ostatnich latach prowadziło między innymi projekt związany z wykorzystaniem LIDAR –u przy odnalezieniu i zadokumentowaniu dużej nekropolii kurhanowej w okolicach Brańska na Podlasiu.
Archeologia Eksperymentalna
Od początku swego istnienia Stowarzyszenie kładzie duży nacisk na archeologię eksperymentalną i związaną z nią popularyzację archeologii. W ramach tej działalności uczestniczy w jarmarkach i festynach archeologicznych, na których prowadzi pokazy i warsztaty rzemiosł dawnych począwszy od wczesnego średniowiecza po wiek XIX. Członkowie Stowarzyszenia brali udział w imprezach m.in. w Pułtusku, w Zbuczu k/Hajnówki, w Płocku, w Ostrołęce, w Iłży, w Nowym Sączu (Jarmark Ś. Małgorzaty), w Warszawie na Bemowie, czy w Starachowicach. Od kilku lat Stowarzyszenie gości na Międzynarodowym Festiwalu Archeologii Eksperymentalnej w Kernave na Litwie,
Współpraca
Ponadto Stowarzyszenie Starożytników organizuje w szkołach spotkania zarówno z archeologami opowiadającymi o swojej pracy i odkryciach, jak i z osobami które tworzyły naszą współczesną historię, od czasów II wojny światowej po lata osiemdziesiąte XX wieku i na trwale zapisały się na jej kartach. Współpracuje też z różnymi instytucjami zajmującymi się archeologią, w tym z Muzeum Warszawy, z Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie, z Muzeum Regionalnym w Pułtusku, czy Muzeum Regionalnym w Iłży,